ادبیات آمریکای لاتین ؛ یک غلط مصطلح

اگر گفتید مردم کدام شهر ایران به

مُچاله میگویند چُماله؟

به

روبان میگویند رُمّان؟

به

دوندگی کردن میگویند پادویی کردن؟ ( منظورشان پادویی برای حجره و مغازه نیست ها! )

 نمیدانید؟ اشکال ندارد. اینها غلطهای مصطلحی هستند که همه جای دنیا مشابهش وجود دارد بنابراین اصلا خجالت نکشید اگر عموی پیر یا خاله بزرگ روستانشین تان به قفل میگوید قُلف یا ماکس و فلاکس را بدون اشکال تلفظ میکند! چون هنوز چند میلیون آدم زنده در دنیا هست که به سیب زمینی میگویند سیب زَمَنی!! چه عیبی دارد وقتی با دوستتان دم در خانه حرف میزنید و مادرتان خسته از راه میرسد و ضمن احوالپرسی با دوستتان میگوید این شیرها را از سوپری سر نَفش خیابان خریده است؟ عیبی ندارد. وقتی پای عیب و ایراد و مواردی از این قبیل پیش می آید که یکی از فعالترین مراکز ادبی اصفهان تصمیم میگیرد برای یکی از جلسات ادبی ماهانه اش از صاحب نظری( گیریم اسدالله امرایی عزیز) برای سخنرانی دعوت کند، در مورد موضوعی که تیتر کاملش به سخنران جلسه اعلام نشده و مجری و مستمعین جلسه در انتظار شنیدن موضوعی هستند که در متن دعوتنامه درج شده اما...

احتمالا اشکالی پیش نمی آمد اگر برای یک سخنرانی یک ساعته موضوع کوچکتری از عنوان غول آسای ادبیات آمریکای لاتین انتخاب میشد.

شما برای جلسات ادبی یک مرکز تصمیم میگیرید، موضوع انتخاب میکنید و نفر دعوت میکنید. برای برنامه ریزی، دعوت همگانی همشهریان به شرکت در جلسه، ایاب و ذهاب استاد و هدیه ناچیزی که اهدا خواهید کرد، هزینه میکنید؛ اما همه اینها برای یک ساعت جلسه ای که :

1_ تصمیم نگرفته اید موضوع دقیق و روشنی داشته باشد.

2_ اگر تصمیم گرفته اید به سخنران اطلاعی نداده اید.

3_  اگر اطلاع داده اید نظر ایشان را نپرسیده اید.

چیزی که ذهن را به خود مشغول میکند این بود که چرا کسی ا زبرنامه ریزان عزیز به ذهنش نرسید تلفن را بردارد ، شماره آقای امرایی را بگیرد و بپرسد: جناب امرایی  به نظر ما آثار داستانی نویسندگان کشورهای آمریکای لاتین شباهتهای بسیاری با هم دارند ؛ میخواستیم از شما برای سخنرانی در این زمینه در جلسه ای با عنوان ما یک نفریم دعوت کنیم با این تاکید که ادبیات این کشورها به مرزهای جغرافیایی شان بی اعتناست ، نظر شما چیست؟

بعد آقای امرایی میگفت به نظر من عبارت ادبیات امریکای لاتین یک غلط مصطلح ( در تمام دنیا)است چون اگر در آثار ادبی هرکدام از کشورهای این خطه دقیق بشویم میبینیم مثلا داستان یک نویسنده پرویی بسیار با داستانهای یک نویسنده آرژانتینی متفاوت است و فضا و خصوصیات خاص خودش را دارد. اگر مایل به سخنرانی من در نشست ادبی تان هستید، لطف کنید و عنوانش را تغییر بدهید اما اگر روی نظر خودتان اصرار دارید، میتوانید از دوستانی که با شما هم عقیده اند دعوت بفرمایید. خداحافظ شما